Beck Umutsuzluk Ölçeği (BHS)
Özet
Beck Umutsuzluk Ölçeği (BHS), bireyin geleceğe ilişkin karamsarlığını, umut kaybını ve vazgeçmişlik düzeyini ölçen 20 maddelik, evet/hayır yanıtlı bir özbildirim ölçeğidir.
Özet
Beck Umutsuzluk Ölçeği, Beck'in bilişsel modelindeki geleceğe ilişkin olumsuz beklentileri ölçmek için geliştirilmiştir. Ölçeğin klinik önemi, depresif duygudurumun yalnızca şimdiki sıkıntıyla değil, geleceğin düzelmeyeceğine ilişkin katı inançlarla da ilişkili olduğunu yakalayabilmesinden gelir.
Ölçek 20 kısa cümleden oluşur. Katılımcı her ifade için Evet veya Hayır der. Maddelerin bir bölümü umut ve güven içeren olumlu ifadelerden, bir bölümü ise karamsarlık ve vazgeçme içeren olumsuz ifadelerden oluşur. Böylece kişi sadece tek bir yanıt yönüne gitmesin diye hem olumlu hem olumsuz anahtarlanan maddeler birlikte kullanılır.
Uygulama ve Madde Dökümü
Uygulama türü
- Özbildirim ölçeğidir
- Katılımcı maddeleri kendisi okur ve
Evet/Hayırbiçiminde yanıtlar
Uygulama formatı
- Kağıt-kalem veya dijital formda uygulanabilir
- Bireysel uygulama için uygundur
Uygulama süresi
- Yaklaşık 5-10 dakika
Madde sayısı
- 20 madde
Madde tipi
- İkili yanıtlıdır:
Evet/Hayır - Maddeler geleceğe ilişkin beklentiler, umut, vazgeçme eğilimi ve karamsarlık etrafında düzenlenmiştir
Zaman çerçevesi
- Ölçek belirli bir "son 1 hafta" ya da "son 2 hafta" çerçevesi vermez
- Daha çok kişinin o andaki ve yakın geleceğe ilişkin genel bilişsel tutumunu yakalamayı amaçlar
Seçenekler ve puan karşılıkları
- Olumsuz içerikli maddelerde:
Evet = 1,Hayır = 0 - Olumlu içerikli maddelerde:
Hayır = 1,Evet = 0
Ters puanlanan maddeler
- Olumlu içerikli ve ters puanlanan maddeler:
1, 3, 5, 6, 8, 10, 13, 15, 19 - Doğrudan puanlanan maddeler:
2, 4, 7, 9, 11, 12, 14, 16, 17, 18, 20
Konu başlıkları
- Geleceğe ilişkin umut ve coşku
- Kişisel çaba ve başarı beklentisi
- Kariyer ve yaşam yörüngesi
- İyimserlik ve karamsarlık dengesi
Puanlama
- Her madde için puan 0 veya 1'dir
- Toplam puan, 20 maddenin toplanmasıyla elde edilir
- Teorik minimum puan:
0 - Teorik maksimum puan:
20
Şiddet bantları
0-3: Minimal umutsuzluk4-8: Hafif umutsuzluk9-14: Orta düzey umutsuzluk15-20: Yüksek / şiddetli umutsuzluk
İntihar riski açısından yorum
9 ve üzeripuan klinik alarm değeri taşıyabilir- McMillan ve arkadaşlarının meta-analizinde bu standart eşik, intiharı öngörmede yaklaşık %80 duyarlılık ve %42 özgüllük göstermiştir
- Yüksek skor tek başına tedavi hedefleme veya kesin risk sınıflaması için kullanılmamalıdır
Yapı
Orijinal yaklaşım duygusal, motivasyonel ve bilişsel bileşenleri vurgular. Türkçe geçerlik çalışmasında da buna benzer üç faktörlü bir yapı bildirilmiştir. Bazı doğrulayıcı analizler tek faktörlü yapının da yeterli olabileceğini göstermiştir. Pratikte en güvenli yaklaşım toplam puan üzerinden yorum yapmaktır.
Klinik Kullanım
BHS özellikle şu durumlarda yararlıdır:
- Depresif belirtilerle başvuran hastalarda umutsuzluk düzeyini ayrı bir alan olarak görmek
- İntihar düşüncesi veya girişim öyküsü olan bireylerde bilişsel risk düzeyini taramak
- Psikoterapi sürecinde "gelecek yok", "çaba anlamsız" gibi şematik inançların yoğunluğunu izlemek
- Kanser, epilepsi, böbrek yetmezliği gibi ağır tıbbi durumlarda psikolojik yükü anlamaya yardımcı olmak
Birlikte kullanılması anlamlı olabilecek araçlar
- BDI-II: Depresif belirti şiddeti için
- BSS (Beck İntihar Düşüncesi Ölçeği): İntihar düşüncesinin daha doğrudan değerlendirilmesi için
- Klinik görüşme ve risk mülakatı: Karar vermede temel araç olarak
Tedavi takibinde
- Puan düşüşü genellikle geleceğe ilişkin bilişsel iyileşmeye işaret eder
- Kriz, kayıp, akut tıbbi stresörler veya çevresel olaylar umutsuzluk düzeyini kısa dönemde etkileyebilir
- Değişim yalnızca sayısal değil, klinik bağlam içinde okunmalıdır
Psikometrik Özellikler
| Özellik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| İç tutarlılık (orijinal çalışma) | KR-20 = .93 | Beck et al., 1974 |
| Başlangıç örneklemi | İntihar girişimcileri, tıbbi ayaktan ve depresif psikiyatrik hastalar | Beck et al., 1974 |
| Türkçe geçerlik | Ölçek geçerli bulunmuş, üç faktörlü yapı | Durak & Palabıyıkoğlu, 1994 |
| Türkçe örneklem | Normal, psikiyatrik ve somatik hastalığı olan bireyler (15-65 yaş, n=373) | Durak & Palabıyıkoğlu, 1994 |
| Faktör yapısı | Tek faktörlü yapının da yeterli olabileceği gösterilmiştir | Aish & Wasserman, 2001 |
| İntihar öngörüsü | >=9 eşiğinde duyarlılık yüksek, özgüllük düşük | McMillan et al., 2007 |
Güçlü Yönler
- Kısa ve uygulaması kolaydır
- Evet/Hayır formatı bilişsel yükü düşürür
- Umutsuzluk gibi intihar riskiyle ilişkili önemli bir bilişsel alanı doğrudan hedefler
- Depresyon şiddetinden bağımsız olarak "gelecekten vazgeçme" temasını görünür kılar
- Türkçe geçerlik ve kullanım literatürü mevcuttur
Sınırlılıklar ve Dikkat Noktaları
- Tanı koydurmaz - BHS umutsuzluğu ölçer; depresyon, bipolar bozukluk ya da intihar riski tanısını tek başına koydurmaz
- Özbildirim olduğu için gizleme, sosyal istenirlik veya savunmacı yanıtlar sonucu etkileyebilir
- Yüksek skor tek başına intihar planı veya kesin risk düzeyi anlamına gelmez
- Somatik hastalık, yas veya akut kriz durumları umutsuzluğu artırabilir; bu her zaman majör depresyonla eşanlamlı değildir
- Düşük özgüllük nedeniyle klinik karar yalnızca cut-off'a bağlanmamalıdır
Kaynaklar
- Beck, A. T., Weissman, A., Lester, D., & Trexler, L. (1974). The measurement of pessimism: The Hopelessness Scale. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 42(6), 861-865. https://doi.org/10.1037/h0037562
- Seber, G., Dilbaz, N., Kaptanoğlu, C., & Tekin, D. (1993). Umutsuzluk Ölçeği: Geçerlilik ve güvenirliği. Kriz Dergisi, 1(3), 139-142.
- Durak, A., & Palabıyıkoğlu, R. (1994). Beck Umutsuzluk Ölçeği geçerlilik çalışması. Kriz Dergisi, 2(2), 311-319. https://doi.org/10.1501/Kriz_0000000071
- Aish, A. M., & Wasserman, D. (2001). Does Beck's Hopelessness Scale really measure several components? Psychological Medicine, 31(2), 367-372. https://doi.org/10.1017/S0033291701003300
- McMillan, D., Gilbody, S., Beresford, E., & Neilly, L. (2007). Can we predict suicide and non-fatal self-harm with the Beck Hopelessness Scale? A meta-analysis. Psychological Medicine, 37(6), 769-778. https://doi.org/10.1017/S0033291706009664